ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਸੰਸਾਰ ਬੜੇ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਬਾਗ ਵਾਂਗ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁਖ ਇਸ ਵਿਚ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਐਨ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਗ ਵਿਚ ਪੰਛੀ ਪ੍ਰਾਹੁਣਿਆਂ ਦੀ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਚੋਗਾ ਚੁਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਕਿਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਮਾਲਕੀ ਜਤਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਾਹੁਣਚਾਰੀ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬੜਾ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਹੈ ਪਰ ਮਨੁਖ ਇਸ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਨਾ ਇਕ ਦਿਨ, ਪ੍ਰਾਹੁਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। 

ਜਿਵੇਂ, ਜਦ ਸੂਫੀਆਂ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਨਗਾਰਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਵੇਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। 

ਮਨੁਖ ਨੂੰ ਵੀ ਚੇਤੰਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਜੋਂ ਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।