ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ, ਪਿਛਲੇ ਸਲੋਕ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਹੀ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਹਰ ਘੜੀ ਅਤੇ ਪਹਿਰ ਦੇ ਬੀਤ ਜਾਣ ’ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿਚ ਟੰਗੇ ਹੋਏ ਘੜਿਆਲ ਉੱਤੇ ਹਥੋੜੇ ਮਾਰ-ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੇਖੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਬੇਕਸੂਰ ਘੜਿਆਲ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਐਬਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰਾਇਆ ਹੱਕ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰੱਬ ਸੱਚੇ ਵੱਲੋਂ ਅਵੇਸਲਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿਚ ਟੰਗੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਘੜੀ-ਘੜੀ ਬਾਅਦ ਮਾਰ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ ਘੜਿਆਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਰੂਪ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਦੁਖ-ਤਕਲੀਫ ਵਿਚ ਹੀ ਬਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਸੁਖੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲਾ ਨੇਕ ਅਤੇ ਚੇਤੰਨ ਜੀਵਨ ਹੀ ਜੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਨਾਸਵਾਨ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲੋਂ ਮੋਹ ਤੋੜ ਕੇ ਉਸ ਸਭ ਥਾਈਂ ਭਰਪੂਰ ਹਸਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ।