ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਜਦ ਤੀਰ ਨੂੰ ਕਮਾਣ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੀਰ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨੋਕ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ’ਤੇ ਜਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਚਿੱਲਾ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਕਮਾਣ ਵਿਚ ਮਜਬੂਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜੋਰ ਅਤੇ ਮਜਬੂਤੀ ਹੀ ਤੀਰ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਨੂੰ ਤੇਜ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੀਰ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਤੇਜ ਹੋਵੇਗਾ, ਓਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮਾਰ ਗਹਿਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।

ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਰੱਬ ਦਾ ਪਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਸਬਰ-ਸੰਤੋਖ ਦਾ ਕਮਾਣ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਬਰ-ਸੰਤੋਖ ਦਾ ਹੀ ਉਸ ਕਮਾਨ ਦਾ ਚਿੱਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਬਰ ਰੂਪ ਉਸ ਚਿੱਲੇ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਤੀਰ ਵੀ ਸਬਰ-ਸੰਤੋਖ ਦਾ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸਬਰ ਦਾ ਹੀ ਤੀਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰ ਦੇ ਵਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਕਦੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੰਦਾ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਕਾਸੇ ਦਾ ਭਾਵ ਸਿਰਫ ਏਨਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁਖ ਅਗਰ ਸਬਰ-ਸੰਤੋਖ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜੀ ਰਖੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਨਾ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।