ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਇਸ ਕਰਹਲੇ ਵਿਚ ਊਠਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ, ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਨਿਤ ਦੇਸ-ਪਰਦੇਸ ਵਿਚ ਭ੍ਰਮਣ ਨੂੰ ਬੇਮੁਹਾਰ ਤੇ ਸਦਾ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁਖੀ ਮਨ ਲਈ ਰੂਪਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪਰਦੇਸੀ, ਕਦੇ ਵਿਚਾਰਵਾਨ, ਕਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਸੱਜਣ, ਪਿਆਰਾ ਆਦਿ ਕਹਿ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ ਯਾਦ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਲਾ-ਸ਼ੇਰੀ ਦੇ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਦਾ ਤਤਪਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਆਖਿਆ
ਸ਼ਾਬਦਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਭਾਵਾਰਥਕ-ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਕਾਵਿਕ ਪਖ
ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ