ਅਲਾਹਣੀਆ (ਮਹਲਾ ੩)

ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਸਾਹਿਬ

ਇਸ ਪਦੇ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਆਪ ਹੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਗਿਆਨ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਦੀ ਸੋਝੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਿਰਾ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। 

ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਮੇਲ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਮਿਲਣ-ਮਿਲਾਉਣ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦੀ ਦਾਤ ਬਖਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵ, ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਦੂਸਰਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਆਪ ਹੈ। 

ਫਿਰ ਦੁਹਰਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਜੀਵ-ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਅਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਿਰਉਚੇਚ ਅਤੇ ਨਿਰਸੰਕੋਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੁਧਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਅਨੁਸਾਰੀ ਜੀਵਨ-ਜਾਚ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਸਲਾਹਉਣਜੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਚ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭ ਦੇ ਦਰ ’ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਹਉਮੈ ਮੇਟ ਲਈ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਚਿਆਰ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ।

ਜਿਸ ਸਚਿਆਰ ਜੀਵ-ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਦਾਤ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੂਪ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਆਪ ਹੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਗਿਆਨ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਦੀ ਸੋਝੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਿਰਾ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।