ਇਸ
ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਸਤਿਸੰਗਣ ਸਖੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਲੜ ਲੱਗ ਕੇ ਜਦੋਂ ਜਗਿਆਸੂ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਅਨੰਦ-ਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਦੁਖ ਜਾਂ ਝੋਰਾ ਬੇਚੈਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਕੇਵਲ ਅਨੰਦ ਹੀ ਅਨੰਦ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਖਿਆ
ਸ਼ਾਬਦਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਭਾਵਾਰਥਕ-ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਕਾਵਿਕ ਪਖ
ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ