ਪਿਛਲੀ
ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਅਭੇਦ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ‘ਸੱਚੀ’ ਬਾਣੀ ਗਾਉਣ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੀ। ਇਸ ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕੀਤੀ ਬਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਨਹੀ ਗਾਉਣਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ‘ਕੱਚੀ’ ਬਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਅਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਅਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ‘ਸੱਚੀ’ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਆਖਿਆ
ਸ਼ਾਬਦਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਭਾਵਾਰਥਕ-ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਕਾਵਿਕ ਪਖ
ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ