ਇਸ
ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਜਾਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੰਸਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਲੋਭ, ਹੰਕਾਰ ਆਦਿ ਵਿਚ ਖਚਤ ਹੋਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਭਗਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਮਾਰਗ ’ਤੇ ਤੁਰਨਾ ਕਠਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਕਿਰਪਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਇਸ ਮਾਰਗ ’ਤੇ ਚੱਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਰਗ ’ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਿਚ ਹੀ ਅਨੰਦ ਹੈ।
ਵਿਆਖਿਆ
ਸ਼ਾਬਦਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਭਾਵਾਰਥਕ-ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਕਾਵਿਕ ਪਖ
ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ