ਪਿਛਲੀਆਂ ਦੋ
ਪਉੜੀਆਂ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਸਨ। ਇਸ ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਸਮੁੱਚਾ ਜਗਤ-ਪਸਾਰਾ ਉਸੇ ਦੀ ਹੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਅਸਲ ਅਨੰਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅੰਤ ਪਾਉਣ ਵਿਚ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਉਸ ਅੱਗੇ ਆਪਾ ਸਮਰਪਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਭਾਣੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਿਚ ਹੈ।
ਵਿਆਖਿਆ
ਸ਼ਾਬਦਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਭਾਵਾਰਥਕ-ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਕਾਵਿਕ ਪਖ
ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ