ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਰਸ ਨੇ ਮਨੁਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜ ਕੇ ਰਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਆਤਮ-ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਨਿਕਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸਾਥ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਪਵੋ, ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿਚ ਰਖੋ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁਖ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ-ਜੀਅ ਹੀ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਕੇ ਜੀਵਨ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਖਿਆ
ਸ਼ਾਬਦਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਭਾਵਾਰਥਕ-ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਅਨੁਵਾਦ
ਕਾਵਿਕ ਪਖ
ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ