ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਇਸਲਾਮ ਵਿਚ ਰੱਬ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਬਹਿਸ਼ਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਚਿਤਵਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਮਨੁਖ ਨੂੰ ਮਨ ਭਾਉਂਦੇ ਸੁਖ, ਅਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਖਾਣੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਣ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੱਬੀ ਮਿਲਾਪ ਰੂਪੀ ਬਹਿਸ਼ਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰਸੀਲਿਆਂ ਖਜੂਰਾਂ ਹੋਣ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹੋਣ। 

ਅਜਿਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁਖ ਕਿਹੜੀ ਘੜੀ, ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡਕੇ ਰੱਬੀ-ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਤੁਰ ਪਵੇ। ਫਿਰ ਮਨੁਖ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਭ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਲੱਗਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਹੁੰਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮਨੁਖ ਰੱਬੀ-ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਏਨਾ ਬਿਹਬਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਦਿਨ ਬਤੀਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤ ਵੱਲ ਲਿਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਬੀਤ ਰਿਹਾ ਦਿਨ ਘੱਟਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੱਬੀ-ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਤਾਂਘ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਰੱਬੀ ਮਿਲਾਪ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਨਹੀਂ।