ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਅਜਿਹੀ ਇਸਤਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪਤੀ ਉਸ ਦੀ ਭੋਰਾ ਭਰ ਵੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਰਖਦਾ ਪਰ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਸਹੁਰੇ-ਘਰ ਵਿਚ ਰਖ ਕੇ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪੇਕੇ ਘਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਥਾਂ ਹੀ ਬੇਕਦਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮਨੁਖ ਦੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਰੱਬ ਦੀ ਬੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹੀ ਨਹੀ ਅਤੇ ਜੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਦਿਖਾਵੇ ਮਾਤਰ, ਅਜਿਹੇ ਮਨੁਖਾਂ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਜਹਾਨਾਂ ਵਿਚ ਢੋਈ ਨਹੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਭਾਵ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਲੋਕ-ਪਰਲੋਕ ਗਵਾ ਬੈਠਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਹੀਂ ਥਾਈਂ ਦੁਖ ਸਹਾਰਨੇ ਪੈਣਗੇ। ਦਿਖਾਵੇ ਦੇ ਧਾਰਮਕ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਭਗਤ ਤਾਂ ਅਖਵਾ ਸਕਦਾ ਹਨ ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਨਹੀ ਬਣ ਸਕਣਗੇ। ਦਰਅਸਲ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਸੇਧ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਈ ਤੁਸੀਂ ਭਜਨ ਬੰਦਗੀ ਕਰੋ, ਪਰ ਦਿਖਾਵੇ ਦੀ ਨਹੀ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਨਾਮ ਜਪੋਗੇ ਤਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਮਾਣ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੇਗੀ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪ ਸਹਾਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਇਹ ਮੌਕਾ ਖੁੰਝਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਵਰਤਮਾਨ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਦੁਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸੂਲਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਤਿਆਰ ਹੈ।