ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਆਉਣ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਭਾਵ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਕੁਝ ਲੁਕਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਤਾਵੇ ਕਾਰਣ ਬੇਹੱਦ ਤਕਲੀਫ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਤਕਲੀਫ ਵੀ ਏਨੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜਨਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੰਗ ਦੇਣ ਲਈ ਅੱਗ ’ਤੇ ਰੱਖੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਮਜੀਠ ਰੰਗ ਸੜਦਾ ਹੈ।

ਇਥੇ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਪਛਤਾਵੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜਨ ਲਈ ਮਜੀਠ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਮਜੀਠ ਦੀ ਵੇਲ ਅਤੇ ਰੰਗ ਪਿਆਰ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਇਥੇ ਮਜੀਠ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਕੁਤਾਹੀ ਦੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕਾਰਗਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।