ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ, ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਦੇ ੧੧੯ਵੇਂ ਸਲੋਕ ਦੇ ਪਰਥਾਏ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਖੰਡੀ, ਝੂਠੇ ਤੇ ਮਕਾਰ ਬਗਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਵਡੇ ਦਾਅਵੇ ਕਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਹੰਸ ਜਿਹੇ ਸੱਚੇ-ਸੁੱਚੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਗਰ ਲੱਗ ਗਏ। 

ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੁੱਬਦਿਆਂ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹੰਸ ਜਿਹੇ ਸੱਚੇ-ਸੁੱਚੇ ਸਿਦਕੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਉਹ ਬਗਲਿਆਂ ਜਿਹੇ ਝੂਠੇ, ਦੰਭੀ, ਪਖੰਡੀ ਅਤੇ ਮਕਾਰ ਹਨ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਅਸਲੀਅਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਵਨ ਭਰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਨਾ ਰਖਦੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤਕ ਨਾ ਜਾਂਦੇ। ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀਆਂ ਡੀਂਗਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸੱਚੇ ਸਿਦਕੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਸਿਦਕੀ ਪਿਆਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰ ਭਾਵ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਵਡੇ-ਵਡੇ ਵਿਖਾਵੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।