ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਸਾਹਿਬ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਥੇ ਬਹੁਤਾਤ ਵਿਚ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਅੰਦਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਡਾ ਭੁਲੇਖਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਇਕੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਬਹੁਲਤਾ ਹੀ ਸੁਖ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੁਨਿਆਵੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਚਕਾਚੌਂਧ ਵਿਚ ਗਵਾਚਿਆ ਮਨੁਖ ਅਸਲੀਅਤ ਨਹੀ ਸਮਝ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਇਕੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਰੱਬੀ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ ਹੋ ਕੇ ਬਤੀਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅੱਗੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੁਨਿਆਵੀ ਰੀਸੋ-ਰੀਸ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿ ਸਕਣਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁਖ ਰੱਬੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਹੀ ਰਾਜ਼ੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰੱਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਰ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖਿਆਲ ਵੀ ਰਖਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ-ਸੰਭਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਭਾਵ ਜੋ ਹਿਰਦਾ ਰੱਬੀ ਬੰਦਗੀ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੇ ਫਿਰ ਔਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪਾਣ ਨਹੀ ਚੜ੍ਹਦੀ। ਉਹ ਦੁਨਿਆਵੀ ਮੋਹ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।