ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਸਲੋਕ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਪੰਕਤੀ ਤੋਂ ਇਹ ਗਲਤੀ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਥੇ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਸਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜਿਆਂ ਭਾਵ ਘਰ-ਬਾਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਕੰਬਲੀ ਪਹਿਨਣ ਭਾਵ ਫਕੀਰੀ ਲਿਬਾਸ ਦੀ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਅਸਲ ਫੈਸਲਾ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਅਗਲੀ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇਸ ਸਲੋਕ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਪਸ਼ੱਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮਸ਼ਰ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਸੁੰਦਰ ਕੱਪੜੇ ਭਾਵ ਗ੍ਰਹਿਸਤੀ ਤਿਆਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਸ ਫਕੀਰੀ ਲਿਬਾਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਕਿਤੇ ਬਾਹਰ ਭਟਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਾਂ ਦਿਲ ਅੰਦਰਲੀ ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ਸਮਰਪਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਸਵਾਲ ਸਾਰਾ ‘ਨੀਅਤ’ ਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ ਤਾਂ ਘਰ ਬੈਠਿਆਂ ਹੀ ਭਾਵ ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।