ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ

ਸੇਖ ਫਰੀਦ

ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦਰਿਆ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ’ਤੇ ਪੰਛੀ ਬਗਲਾ ਆਪਣੀ ਮਸਤੀ ਵਿਚ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਕਲੋਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਏਨਾ ਬੇਖਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਲੋਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਉਸ ਵਿਚਾਰੇ ਬਗਲੇ ਉੱਤੇ ਇਕਦੰਮ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਪੰਛੀ ਬਾਜਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਝਪਟ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਚਨਚੇਤ ਹੀ ਵਾਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

ਅਸਲ ਵਿਚ ਬਾਜ਼ ਵੀ ਰੱਬ ਦਾ ਹੀ ਦੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਅਚਨਚੇਤ ਮੌਤ ਦਾ ਸੱਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਬਗਲੇ ਨੂੰ ਸਭ ਖੇਡਾਂ ਭੁਲ-ਭੁਲਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਦਮ ਮੌਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਿਸ ਦਾ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਆਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਚੇਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਰੱਬ ਉਹੀ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮਨੁਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੇਤੰਨ ਰਹਿ ਕੇ ਰੱਬ ਦੇ ਰਾਹ ’ਤੇ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਲੇ ਦੇ ਕਾਰਜ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਕੇ ਦਬੋਚ ਲੈਣਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।