ਮਹਲਾ ੫ ਗਾਥਾ

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਸਾਹਿਬ

ਕਰਮ ਸਿਧਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਦਾ ਦੂਸਰੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਕਰਮ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਫਲ ਦਾ ਕਾਰਣ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸੁਚੇਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਿਊਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਿਰਮਲ ਕਰਣੀ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਗਾਥਾ ਦੇ ਇਸ ਸਲੋਕ ਵਿਚ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਕਰਮ ਸਿਧਾਂਤ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਸੁਚੇਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਮਨੋਹਰ ਬਚਨ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਣ ਤਾਂ ਸੁਖ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਮ ਚੱਕਰ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸੰਕੇਤਕ ਜਿਊਣ-ਮਰਨ ਹਨ। ਜਦ ਅਸੀਂ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮਰਨ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਜਦ ਸੁਖ ਦੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜਿਊਣ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਰੱਬੀ ਸਿਫਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦਿਆਂ ਅਸੀਂ ਜਿਊਣ-ਮਰਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤਕ ਦੁਖ ਅਤੇ ਸੁਖ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਾਂ।