ਅਨੰਦ ਸੰਸਕਾਰ ੨/੨

ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਸਾਹਿਬ, ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀ

ਇਸ ਪਦੇ ਵਿਚ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜਗਿਆਸੂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਣ ਕਾਰਣ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਠੰਢ ਵਰਤ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਮੇਟ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਅਜਿਹੀ ਅਨੰਤ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਤਾਂ ਠੰਢਾ ਹੋਇਆ ਹੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਰੂਪ ਪਿਆਸ ਵੀ ਮਿਟ ਗਈ ਹੈ।

ਜ਼ਿਕਰ ਅਧੀਨ ਇਸ ਨਾਮ-ਦਾਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਏਨੀ ਅਥਾਹ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਿਖ-ਸੇਵਕ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸੱਚ-ਸਰੂਪ ਗੁਰੂ ਦੇ ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਲੋਕਾਈ ਲਈ ਏਨੀ ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਵਰਗੇ ਹੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਮਰਨ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਿਡਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।

ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਅਜਿਹੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਾਸ ਭਾਵ ਵਿਚ ਇਕ ਰਸ ਲਿਵ ਲਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।